Energie ontstaat niet in wat je slikt, maar in wat je cel binnenkomt

Hoe je cellen energie opnemen en gebruiken, is cruciaal. Want échte energie ontstaat pas als de mitochondriën – de kleine krachtcentrales in je cellen- aan het werk gezet worden . En alleen wat dáár daadwerkelijk binnenkomt- dóór de celwand heen-  kan je lichaam omzetten in brandstof.

Het gaat niet om wat je slikt, maar om wat je cellen opnemen.

Alles draait om de cel ‍

Ons lichaam bestaat uit zo’n 50 biljoen cellen, die samen dagelijks miljarden functies uitvoeren. Die ieder 6 biljoen functies per seconde uitvoeren. Laten we zeggen dat cellen nogal belangrijk zijn.
En je snapt dat disfunctionele cellen en slechtgevoede cellen ziekte veroorzaken.

Zodra de deur naar die cel heel stroef open gaat, of dichtvalt, stopt de toevoer van voedingsstoffen en het wegvoeren van afvalstoffen.

Het resultaat: een lichaam dat lijkt op een auto die op de parkeerplaats stationair draait, terwijl de motor wel benzine heeft. Maar de brandstof de bereikt eenvoudigweg de cilinders niet.
En in noodtoestanden gaat de celdeur zelfs helemaal dicht….

De Amerikaanse onderzoeker Robert Naviaux noemde dit laatste Cell Danger Response (CDR): een tijdelijk noodprogramma bij een acute dreiging, zoals een infectie, toxische stoffen of fysiek letsel. In die stand verandert de cel van strategie: in plaats van energie produceren en doorgaan met dagelijkse processen, sluit hij de poorten en gaat de prioriteit naar beschermen en repareren.

Dat betekent niet alleen minder doorlaatbaarheid of  hetafremmen van opbouwprocessen, maar totaal geen communicatie van de cel met de buitenwereld.

Op zich is dat een briljant overlevingsmechanisme. Het voorkomt dat virussen of toxines gemakkelijk binnenkomen, en geeft de cel tijd om te herstellen.
Maar er is één probleem: als de dreiging chronisch blijft – denk aan voortdurende blootstelling aan chemicaliën, laaggradige ontstekingen of constante stress – dan kan de cel in deze beschermingsmodus ‘blijven hangen’.

Het gevolg is dat de poorten dicht blijven en voedingsstoffen niet meer binnenkomen.
En precies dát mechanisme verklaart waarom zoveel mensen vermoeid raken, zelfs als ze ogenschijnlijk alles goed doen.
‍

Celmembranen verstijven

‍Als we ouder worden verstijven de celmembranen wat ervoor zorgt dat de motor langzaamaan stilvalt. De brandstof is aanwezig, maar kan niet meer naar binnen.

Het celmembraan is normaal gesproken een dynamische, vloeibare laag van vetten en eiwitten die bepaalt wat er in en uit de cel gaat.
Die soepelheid is cruciaal: alleen in een flexibele, ‘vloeiende’ staat kan het membraan voedingsstoffen, mineralen en zuurstof toelaten én afvalstoffen afvoeren.
Zodra de celwand verstijft door stress, toxines of een tekort aan essentiële bouwstenen, gaat de deur dicht. Dan stokt de communicatie met de buitenwereld, krijgen mitochondriën geen brandstof meer en neemt je energieproductie af.

‍Waarom celmembranen verstijven ‍

Een celmembraan hoort dus soepel te zijn.

Maar onze moderne leefstijl en omgeving tasten die flexibiliteit aan:

- Oxidatieve stress door vrije radicalen beschadigt vetzuren in de membraan en maakt ze star.
- Chronische blootstelling aan toxines en zware metalen verstoort de structuur.
- Tekorten aan essentiële vetzuren en mineralen nemen de bouwstenen weg die nodig zijn voor elasticiteit.
- En ook laaggradige ontstekingen kunnen het membraan verharden.

Het gevolg: een stijve wand die minder doorlaatbaar is, waardoor de vitale uitwisseling stokt – voedingsstoffen komen niet binnen en afvalstoffen kunnen niet naar buiten.

Een verstijfde celwand is dus letterlijk de blokkade tussen wat je inneemt en wat je lichaam werkelijk kan gebruiken.

En dan verder:
Chronische stress, die je zenuwstelsel continu in paraatheid houdt.
Suiker en ultrabewerkt voedsel, die je bloedsuikerspiegel ontregelen.
Medicatie en chemicaliën, die je lever en cellen extra belasten.
Te weinig beweging en zuurstof, waardoor mitochondriën in de slaapstand gaan.
Tekorten aan essentiële mineralen, doordat onze landbouwbodems steeds armer worden.

Het zijn deze 5 factoren die ervoor zorgen dat cellen hun poorten sluiten en jij op slot komt te zitten.

‍Van vermoeidheid naar vitaliteit

‍De oplossing ligt dus niet in nog meer supplementen stapelen, maar in drie simpele stappen:
1. Resetten van je basis: slaap (!) daglicht, beweging, minder toxische belasting.
2. Bouwstenen aanvullen: zorg voor voldoende mineralen en aminozuren.
3.  Zorg voor transport én detox: fulvinezuur als sleutel om voeding daadwerkelijk de cel binnen te krijgen.

Meer energie krijgen is los van de basis resetten niet zozeer een kwestie van méér nemen, maar van beter opnemen. En dat lukt alleen als transport én detox goed zijn geregeld.

Onze zoektocht van jaren

Met SMPL72 hebben we een 100% natuurzuiver, veilig en niet  door mensen na te maken product ontdekt dat deze twee opdrachten perfect vervult:
1.  Alles wat je nodig hebt, écht op de juiste plek krijgen . Dat is transport.
2.  Alles wat er niet thuishoort, veilig afvoeren. Dat is detox.

Het is 100% natuurlijk zat altijd in onze aarde. Het is ontstaan uit afgebroken organisch materiaal dat we humus noemen. En met behulp van verschillende bodemmicro-organismen (schimmels en bacteriën) wordt het afgebroken tot fulvinezuur.

‍