Ananas

  • Geplaatst op
  • Door Lidwien Jansen
  • 0
Ananas

Hoe vers en simpel zijn de supermarktsapjes?

Hoe vers zijn jouw sapjes?   
Het ziet er zo gezellig uit. De sapjes uit de supermarkt.
Zo puur Zo eenvoudig. Zo gezond. Zo simpel. 
Is dat zo? Ik ben even gaan kijken op de site van een van de producenten.


De groenten en vruchten komen uit de hele wereld. Bananen, Sinaasappelen, avocado’s, gember, limoenen en ananas. Gehaald door wat men noemt ‘ingredient-oursourcing-specialisten.’ Dat zijn mannen of vrouwen die weten waar de goedkoopste ingrediënten in de wereld te krijgen zijn. Ook in Nederland natuurlijk. Bietjes bijvoorbeeld of spinazie.
Zodra een plant of vrucht uit de grond getrokken wordt- vaak voordat hij rijp is, want dan overleeft hij de reis niet en komt bij bedorven aan- verliest hij waarde. Dus voordat hij de reis gemaakt heeft, is er al gigantisch nutriëntenverlies.(Daarom kun je het best, in de ideale situatie, een moestuin hebben. Maar ja, het gaat om de massa die gevoed moet worden, dus dat is geen oplossing).

Dus hup, daar gaat de banaan, de limoen, de avocado in het koelvak van het vliegtuig op weg naar Nederland. Om terecht te komen in een fabriek waar ze koud worden geperst.
In Nederland worden de vruchten en planten die de ‘ingredient outsourcing specialist’ zo goedkoop mogelijk heeft weten te bemachtigen, koudgeperst in een fabriek. Die staat overigens vlak bij Amsterdam, in Zwanenburg. 

Koudgeperst. Klinkt leuk. Heel goed. Daar komt geen verhitting aan te pas.

Maar daar blijft het niet bij, bij de koudgeperste sapjes. Want ze ondergaan nog twee processen.
Eén om de sappen onder hoge druk te zetten, zodat ze langer houdbaar blijven. Een milde conserveringsmethode. Kleinere moleculen blijven daarbij onaangetast. En smaak en vitamines blijven behouden. Toch niet zo leuk, die hoge druk.De sappen worden vervolgens nog eens behandeld met een methode die niet zo erg vriendelijk is: die heet FMP: Fresh Mirco Pulse. Dat is het behandelen van het sap met hoogspanning pulsen.

Dus jouw ‘verse’ sapje- met vruchten en planten die al zo moe zijn van de lange reis naar de Nederlandse fabriek- worden 1. onder hoge druk gezet, en 2. dan ook nog eens geëlektrocuteerd. Om de houdbaarheid te verlengen.
Zonder ‘merkbaar’ — let op MERKBAAR- verlies van kwaliteit.  

Dat vind ik werkelijk geniaal bedacht.
"Zonder merkbaar verlies aan kwaliteit". Zoiets, van “het is er wel, maar u merkt het niet."
Ik rijd met 80 km door de bebouwde kom, maar niemand die het merkt. Vruchtengesjoemel dus. 
Ik zet mijn vruchten en groenten niet onder elektrische spanning. En niet onder hoge druk. Niets eigenlijk. Ook mijn hoofd niet. Ik krijg al spanning als ik dit lees.

Als je nu denkt: "leuk zo’n sapje van 250 ml bieten of vruchtensap" en "het staat ook zo leuk in het houten kratje voor op de fiets in de reclamefolder"-denk dan even aan de elektrische pulsen. Aan het bietje dat onder stroom is gezet. De hoge druk die hij heeft moeten ondergaan. De jetlag van de reis die hij heeft gemaakt van grond naar fabriek. 


Zielig bietje. Treurige ananas.  En vooral arme mensenbaksels die ons dit doen verkopen als vers en mooi. 

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden